กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 180 ขอฉีเฟยช่วยชีวิต
“พระสนม!”
ฟูชากุ้ยเหรินกับซางเอ๋อร์คอยฟังความเคลื่อนไหวด้านนอกตลอดเวลา พอได้ยินเสียงผิดปกติแม้เพียงเล็กน้อยก็เตรียมหนีทันที
แต่เมื่อแน่ใจแล้วว่าฉีเฟยกลับมา ฟูชากุ้ยเหรินก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบวิ่งออกไปคารวะนาง
“พอเถอะ พระสนมของเจ้าอยู่ตำหนักอี้คุน แล้วมาที่ตำหนักฉางชุนทำไม?”
ฉีเฟยเห็นฟูชากุ้ยเหรินก็สะดุ้งตกใจ เกือบจะหันหลังเดินจากไปแล้ว
แต่เมื่อนึกขึ้นได้ ฉีเฟยก็เข้าใจว่านี่คือตำหนักฉางชุนของตนเอง อยู่ในถิ่นของตนแล้วจะกลัวอะไร?
คนที่ควรหนีคือฟูชากุ้ยเหรินต่างหาก!
“โธ่ พระสนม อย่าเพิ่งกริ้วเลยเพคะ”