กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178 สู้ปล่อยให้เป็นไป
“ช่างไร้ประโยชน์เสียจริง!”
หวาเฟยจากไปจากตำหนักของฮองเฮาด้วยความเดือดดาล ครั้นกลับถึงตำหนักอี้คุนของตน ในที่สุดก็ไม่ต้องอดกลั้นอีก นางจึงลากเฉาฉินโม่กับฟูชากุ้ยเหรินมาด่ากราดอย่างหนัก
“พวกเจ้า ปกติปากคอเราะร้ายกันนักมิใช่หรือ? แล้วอย่างไรเล่า? เมื่อครู่อยู่ที่ตำหนักจิ่งเหริน เหตุใดแต่ละคนถึงกลายเป็นใบ้ไปเสียได้!”