บทที่ 77

บทที่ 77

พฤกษาชาติต่างเผ่าเฒ่าเย่ฉางชุนเห็นจางผิงทำท่าทางเหมือนเผชิญหน้าศัตรูตัวฉกาจและเตรียมพร้อมรับมือเต็มที่ จึงสั่นสะท้านร่างอันมหึมาแล้วหัวเราะร่าขึ้นทันที "เฮอะ ๆ ๆ ๆ อย่าตื่นตระหนกไปเลย พ่อหนูน้อยอย่าตื่นตระหนก ข้าผู้เฒ่ามิได้มีเจตนาร้ายแต่อย่างใด"

เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ เขาถึงกับนั่งขัดสมาธิลงบนพื้น รากฝอยแน่นขนัดหยั่งลึกลงไปในดิน เพียงพริบตาก็ก่อร่างกลายเป็นต้นไม้ใหญ่

รูปแบบนี้ย่อมยากแก่การเคลื่อนไหว หากจางผิงเป็นศัตรูที่มีเจตนาร้าย และมีท่าไม้ตายทรงอานุภาพแล้วละก็ เขาจะไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะหลบหลีก

จางผิงเห็นดังนั้นจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย ก่อนเอ่ยถาม "ท่านผู้เฒ่า ไม่ทราบว่าท่านมีธุระอันใดหรือ"