บทที่ 76

บทที่ 76

"เอาล่ะ ไซน้อย ต่อไปนี้เจ้าชื่อไซหลง"

จางผิงผ่อนคลายลงเล็กน้อย ชื่อจะเพราะหรือไม่นั้นเป็นเรื่องรอง สิ่งสำคัญคือผ่านการสื่อสารครั้งนี้ ความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายก้าวหน้าไปอีกขั้น

เขารู้สึกได้ว่าไซน้อยไม่ได้มีความเป็นปฏิปักษ์กับเขาเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว เจ้าตัวน้อยนี่อันที่จริงหลอกง่ายเอาการ

ในตอนที่เขากำลังสื่อสารกับไซหลงน้อยนั้น เฟิ่งไหลเซียนกับไป๋เต๋อได้หนีลงมาถึงตีนเขาแล้ว ทั้งสองคนพุ่งเข้าสู่ป่าทึบอย่างรวดเร็วและพานพบทะลวงผ่านไปในพงไพร ต้นไม้ใบหญ้าใดๆ ที่ขวางทางถูกซัดแหลกเป็นจุลด้วยการสะบัดมือ

ด้านหลัง คลื่นมดหลังโก่งภูเขาดำที่หนาแน่นก่อตัวเป็นระลอกคลื่นสีดำโถมซัดเข้ามา

เหมือนกับคลื่นลูกใหญ่จริงๆ

มดหลังโก่งภูเขาดำนับไม่ถ้วนเหยียบย่ำมดหลังโก่งภูเขาดำตัวอื่นๆ ต่างพากันไม่กลัวตายพุ่งไปข้างหน้า ดูแล้วผุดลุกผุดนั่งสลับกันไป