บทที่ 78

บทที่ 78

ไซหลงน้อยกำลังฝัน ในความฝันมันถูกเงาร่างเลือนรางร่างหนึ่งอุ้มไว้แล้วบินไป

เงาร่างนี้ดูเหมือนจะมีความสุขมาก ส่งเสียงหัวเราะเสียงดังออกมาเป็นระยะ เสียงหัวเราะนี้ดังขึ้นเรื่อย ๆ ทุกที จนสุดท้ายมันรู้สึกว่าเสียงหัวเราะค่อนข้างน่ารำคาญ

มันโกรธแล้ว

"หนวกหูจัง!"

มันลืมตาขึ้น อันดับแรกมองเห็นใบหน้าของจางผิง จากนั้นมองไล่ขึ้นไป เป็นใบหน้าขนาดใหญ่ที่น่ากลัว!

ชั่วพริบตาเดียว ในหัวของมันก็ว่างเปล่า

ฉันคือใคร?

ฉันอยู่ที่ไหน?

ฉันกำลังจะทำอะไร?