บทที่ 39

บทที่ 39

วิญญาณแห่งเหล็กสลายไปแล้ว

ราชันแห่งดวงจันทร์พอเห็นซากของจิ้งจอกเทียนฉางตัวนั้น ก็ลงมือใช้หางทั้งสามเส้นทำลายวิญญาณแห่งเหล็กทิ้งทันที

โชคดีที่หลิวซือซ่านได้รับคำสั่งจากซือถูสือไป๋ พาหลิวเถี่ยเฟิงหลบหนีออกมาก่อนหนึ่งก้าว ทั้งสองคนจึงไม่เป็นอันตรายใด ๆ

จางผิงเดินทางผ่านคูระบายน้ำมายังตอนใต้ของเมือง เขาหยิบตะเกียงผีดิบออกมาใหม่อีกครั้งถึงได้ออกจากคูระบายน้ำ หันกลับไปมองหางที่บินว่อนไปทั่วแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะหันหลังเดินออกจากเมืองหมิงจู

การกลับมาครั้งหน้า เขาต้องสังหารราชันแห่งดวงจันทร์ให้ได้!

เขารู้ดีว่าเรื่องนี้ยากยิ่งนัก

อย่าดูแคลนว่าเขาเพิ่งจะต้านทานการโจมตีของราชันแห่งดวงจันทร์เอาไว้ได้ แท้จริงแล้วราชันแห่งดวงจันทร์เกรงว่าจะยังไม่ได้แสดงพลังออกมาแม้แต่สัดส่วนสิบเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ ท้ายที่สุดแล้วนั่นเป็นเพียงหางห้าเส้นของราชันแห่งดวงจันทร์เท่านั้น

และในตอนนี้ทั่วทั้งเมืองหมิงจูกลับเต็มไปด้วยหางของราชันแห่งดวงจันทร์ ด้วยความหนาของหางเหล่านี้ หากพุ่งเป้าโจมตีมาที่เขาคนเดียว หมอกมรณะของเขาอาจจะต้านทานได้ไม่ถึงหนึ่งรอบด้วยซ้ำ

แต่ต่อให้เขาต้านทานได้ ราชันแห่งดวงจันทร์จะมีแค่หางอย่างนั้นหรือ