บทที่ 40

บทที่ 40

ผู้ตื่นรู้มักจะต่อสู้ใน ณ์ พื้นที่ป่า ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะได้รับบาดเจ็บและทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้

ผู้ตื่นรู้ชายมองว่ารอยแผลเป็นคือเกียรติยศ เว้นเสียแต่ว่ารอยแผลเป็นนั้นจะน่าเกลียดจริง ๆ มิฉะนั้นก็จะไม่คิดกำจัดรอยแผลเป็นออกไป แต่ผู้ตื่นรู้หญิงไม่เหมือนกัน ต่อให้พวกเธอได้รับบาดเจ็บและทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้ เมื่อกลับมาถึงเมืองหมิงจูก็จะไปหาแพทย์ที่คุ้นเคยเพื่อกำจัดรอยแผลเป็นอยู่ดี

เมืองหมิงจูมีผู้ตื่นรู้สายรักษาอยู่มากมายที่สามารถกำจัดรอยแผลเป็นได้ ซึ่งนี่ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย

จางผิงไม่รู้ว่าหลิวซือซ่านผ่านเรื่องอะไรมาบ้าง และก็ไม่รู้ด้วยว่าทำไมหลิวซือซ่านถึงเก็บรอยแผลเป็นเอาไว้

แต่ในฐานะที่หลิวซือซ่านเป็นสมาชิกคนหนึ่งของหน่วยกวาดล้าง หากเธอต้องการกำจัดรอยแผลเป็น ย่อมง่ายดายยิ่งกว่าผู้ตื่นรู้ทั่วไปอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงคาดเดาว่าการที่หลิวซือซ่านเก็บรอยแผลเป็นไว้นั้นน่าจะมีอยู่ด้วยกันสองความเป็นมา

อย่างแรกคือตัวของหลิวซือซ่านเองไม่เต็มใจที่จะกำจัดรอยแผลเป็น

ส่วนอีกอย่างก็คือรอยแผลเป็นบนใบหน้าของหลิวซือซ่านนั้นไม่ธรรมดา พลังทั่วไปไม่อาจกำจัดมันออกไปได้

ที่เขาว่ายังไม่เคยผ่านความทุกข์ระทมของผู้อื่น ก็อย่าได้ไปชี้นำความใจดีให้ผู้อื่น