บทที่ 26

บทที่ 26

จางผิงรู้สึกแปลกๆ ชอบกล

เขามองดูสองมือของตัวเอง ชั่วพริบตาสองมือก็กลายเป็นน้ำบริสุทธิ์

"……"

ภายในเต็นท์พลันเงียบสงัด หลิวซือซ่านเบิกตากว้าง มองดูจางผิงทั้งร่างกลายเป็นแอ่งน้ำ

ผ่านไปประมาณหนึ่งนาที เธอก็ได้สติ เดินหน้าเคร่งเครียดเข้าไปหยุดตรงหน้าแอ่งน้ำ เธอเอื้อมมือไปแตะแอ่งน้ำเบาๆ อย่างแผ่วเบา ขมวดคิ้วกล่าวว่า "น้ำบริสุทธิ์?"

เวลานั้น เสียงของจางผิงก็ดังมาจากแอ่งน้ำ "พี่ซือซือ คุณจิ้มโดนท้องผมแล้ว"

"จางผิง นายยังมีชีวิตอยู่เหรอ?" หลิวซือซ่านชักมือกลับ เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

จางผิงตอบว่า "น่าจะยังมีชีวิตอยู่ครับ แต่ตอนนี้สภาพค่อนข้างแปลก รอให้ผมปรับตัวสักครู่"

ความรู้สึกตอนนี้ของเขาวิเศษมาก ร่างกายดูเหมือนจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน