ตอนที่ 156 รับคนรับใช้มาคนหนึ่ง

ตอนที่ 156 รับคนรับใช้มาคนหนึ่ง

เหนือท้องฟ้ามณฑลตง อาชาวิญญาณจันทร์เหมันต์แสนงดงามตัวแล้วตัวเล่าบินผ่านไปประดุจประกายแสง ภายใต้แสงตะวันสาดส่อง ขนสีฟ้าสลับขาวคล้ายกำลังทอประกายระยิบระยับ เจิดจ้าบาดตา

บรรดาผู้บำเพ็ญเบื้องล่างเงยหน้าขึ้นแหงนมอง ไม่มีผู้ใดไม่นึกอิจฉา

เพียงแต่ว่า กระบี่ผุพังเล่มหนึ่งที่ติดตามอยู่ท้ายสุดนั่นมันสถานการณ์อันใดกัน

บางคราก็พุ่งพล่านขึ้นลง บางคราก็นิ่งสนิทไม่ไหวติง แล้วจู่ ๆ ก็พุ่งเข้าไปท่ามกลางฝูงอาชาวิญญาณจันทร์เหมันต์

ทว่าเหล่าอาชาวิญญาณจันทร์เหมันต์กลับสงบนิ่งยิ่งนัก ขบวนบินมิแปรเปลี่ยน

ทันใดนั้น กระบี่ผุพังพลันถูกมือเล็ก ๆ ข้างหนึ่งคว้าจับเอาไว้ แล้วออกแรงเหวี่ยงลอยละลิ่วออกไป