กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 155 เหล่าเซี่ย พวกเรากลับบ้านกันเถอะ!
บนทุ่งหญ้าเขียวขจีชอุ่มตา คืออาชาวิญญาณจันทร์เหมันต์รูปร่างปราดเปรียวสง่างามทีละตัว ๆ ขนอันงดงามนุ่มสลวย ดวงตาดุจดั่งไพลินสีคราม พวกมันบางตัวนอนหมอบเกียจคร้านอยู่บนพื้นหญ้า บางตัวก็วิ่งไล่หยอกล้อกับเพื่อนฝูง
ยามพวกมันอยู่ใต้แสงตะวัน ช่างเปล่งประกายเจิดจ้าจับตายิ่งนัก
“อยากได้เหลือเกิน...”
เหล่าผู้บำเพ็ญนอกทุ่งหญ้าต่างมีประกายตาเปี่ยมล้นด้วยความปรารถนา แทบจะอดรนทนไม่ไหวอยากขโมยกลับไปสักตัวหนึ่ง
“เด็ก ๆ จ๋า ข้ามาแล้ว!”
เสียงใสกังวานพลันดังขึ้นกะทันหัน