เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 157 ผู้ใดคือศิษย์พี่ใหญ่
ครั้นสิ้นเสียงของกระบี่อสูร บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมาทันใด
เวินจือจือเดิมทีคิดว่ากระบี่อสูรจะกล่าวต่อไป ทว่ามันกลับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่งกะทันหัน “พวกเราล้วนพอฟัดพอเหวี่ยงกัน ต่างคนต่างอยู่ ไม่ก้าวก่ายกันเป็นดี”
อวี่ฉือชูแค่นเสียงฮึคราหนึ่ง
สายตาของเย่ชิงเสวียนเย็นเยียบ
ฉินหล่างจับจ้องกระบี่อสูรตาเป็นมันดั่งพยัคฆ์จ้องเหยื่อ
ส่วนหนานเซี่ยนอันได้พาเวินจือจือหายวับไปจากที่เดิม
รอจนกระทั่งเวินจือจือดึงสติตนกลับมาได้ จึงได้เห็นสายธารน้ำตกอยู่เบื้องหน้า ขุนเขาเขียวขจีสายน้ำพิสุทธิ์ ทัศนียภาพงดงามตระการตา
“ข้าอยู่แถวนี้ หากมีเรื่องอันใดให้ส่งเสียงเรียกเถิด” หนานเซี่ยนอันยกมือขึ้น ‘ไข่นก’ บนเส้นผมของเวินจือจือก็คลายตัวออก แล้วเลื้อยมาพันรอบข้อมือของเวินจือจือเอาไว้