ตอนที่ 132 โชคดีไปหน่อยกระมัง?

ตอนที่ 132 โชคดีไปหน่อยกระมัง?

เกาะสัตว์วิญญาณกว้างใหญ่ยิ่งนัก

สัตว์ในที่แห่งนี้ล้วนแบ่งแยกอาณาเขต การสัญจรไปมาจำต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ เพื่อมิให้ก้าวล่วงเข้าไปในอาณาเขตของสัตว์อสูรดุร้ายตัวใด

“ข้าเห็นหญ้าอักขระมังกรแล้ว”

ขณะที่พวกเวินจือจือกำลังเดินไปเรื่อย ๆ หานหยางก็ชี้ไปเบื้องหน้าพลางเอ่ยขึ้น

“อ้อ เป็นหญ้าอักขระมังกรนี่เอง!” ไป๋ชิงจือกล่าว

“เป็นหญ้าอักขระมังกร” หวังหู่กล่าว

หลังจากความเงียบงันชั่วครู่ผ่านพ้นไป

ไป๋ชิงจือก็ฟาดฝ่ามือใส่ท้ายทอยของหานหยางฉาดหนึ่ง “มารดามันเถอะ เจ้าจะทำเป็นใจเย็นไปเพื่ออันใดกัน?!!”

สิ้นเสียง ศิษย์สำนักมหาสุญตาทั้งหลายก็กรูกันพุ่งไปเบื้องหน้า ล้อมรอบหญ้าอักขระมังกรต้นนั้นไว้