ตอนที่ 131 ไร้วาจาจะเอื้อนเอ่ย

ตอนที่ 131 ไร้วาจาจะเอื้อนเอ่ย

เจียงฝูอวิ๋นก้าวขึ้นหน้าไปอุ้มเวินเป่าจูขึ้นมา “ศิษย์พี่จี้ ข้ารู้ว่ายามนี้ท่านอารมณ์ไม่ดี แต่ก็อย่าได้ระบายอารมณ์ใส่ศิษย์น้องหญิงเป่าจูเลย”

กัวเหวินเหวินและคนอื่น ๆ จากยอดเขาหลัก สายตาที่มองจี้ชิงก็พลอยแปรเปลี่ยนเป็นซับซ้อนเช่นกัน

แม้พวกเขาจะเวทนาจี้ชิงยิ่งนัก ทว่าก็รู้สึกรังเกียจการกระทำที่เขาระบายอารมณ์ใส่เวินเป่าจูอยู่บ้าง

แผ่นหลังของจี้ชิงยันเข้ากับลำต้นไม้ ค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นยืน

เขาไม่ได้แม้แต่จะเหลือบมองเจียงฝูอวิ๋นกับเวินเป่าจู หันกายก้าวเท้าเดินจากไป

“ศิษย์พี่ใหญ่……ท่านจะไปที่ใด……”

เวินเป่าจูสะอื้นไห้จะไล่ตามไป เจียงฝูอวิ๋นขวางนางไว้ “ปล่อยให้เขาอยู่เงียบ ๆ คนเดียวเถิด” เจียงฝูอวิ๋นกล่าว