ตอนที่ 133 ยอมรับนาย

ตอนที่ 133 ยอมรับนาย

เมื่อคำนี้เอ่ยออกมา อวี๋เชี่ยนเชี่ยนกับหยางจิ้งต่างก็อยากจะหัวเราะ

ทว่ากลับสะกดกลั้นเอาไว้

ก่อนหน้านี้นางเคยพูดคุยกับศิษย์พี่หยาง

ทั้งที่พวกตนสัมผัสคลุกคลีกับเจ้าตัวน้อยน่ารักแห่งสำนักอวิ๋นหลานผู้นี้ไม่มาก ทว่ากลับอยากห่วงใยนางขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

อีกทั้ง ยิ่งอยู่ร่วมกันมากเท่าใด ความรู้สึกสนิทสนมคุ้นเคยเช่นนั้นก็ยิ่งทวีความเข้มข้น

เวินจือจือมิได้เอ่ยคำใด หากแต่ขยับไปนั่งลงข้างกายเฒ่าเย่

“ไปให้พ้น ๆ เลย” เฒ่าเย่เขยิบตัวไปด้านข้างทันควัน สีหน้าท่าทางเปี่ยมด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ยิ่งนัก

ร่างเล็กขยับตามไป ดวงตากลมโตคู่นั้นเคลือบด้วยรอยยิ้มทอประกายระยิบระยับ

“เจ้าเด็กคนนี้นี่ช่างน่ารำคาญใจจริง ๆ”