กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ดีเลย ดีเลย แม่จะรอนั่งรถของลูก” ต้วนชูเจวียนพูดกับซ่งอวิ๋นเฟยอย่างดีใจ พูดจบก็นั่งมองแผ่นหลังของซ่งอวิ๋นเฟยจากเบาะหลังด้วยความภาคภูมิใจ ใบหน้าเผยรอยยิ้มอิ่มเอม
ต้วนชูเจวียนคิดว่าเมื่อไม่กี่ปีก่อน เธอแทบจินตนาการไม่ออกเลยว่าชีวิตในปัจจุบันและอนาคตจะเป็นอย่างไร ไม่เคยคิดเลยว่าความใฝ่รู้ใฝ่ก้าวหน้า ความกระตือรือร้นและความพยายาม รวมถึงการตั้งธุรกิจด้วยตัวเองของซ่งอวิ๋นเฟยผู้เป็นลูกสาว จะนำพาชีวิตให้เปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือ จนงดงามอย่างวันนี้