เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เด็กสาวที่ชื่อเสี่ยวฟางมองจงเฉิงฮ่าวอีกหลายครั้ง แล้วพูดกับต้วนชูเจวียนว่า “น้าชูเจวียน คนนั้นทำงานอยู่ในกองทัพใช่ไหม ฉันรู้สึกเหมือนเคยเห็นเขาบ่อย ๆ”
“อะไรนะ เธอรู้จักเฉิงฮ่าว?” ต้วนชูเจวียนมองเสี่ยวฟาง แล้วมองจงเฉิงฮ่าว ถามว่า
“ก็ไม่เชิง ฉันเปิดแผงหนังสือพิมพ์อยู่บนถนนข้างประตูใหญ่ค่ายทหาร บางครั้งเห็นทหารจำนวนมากวิ่งฝึกระเบียบอยู่ที่นั่น บางครั้งตอนเช้า บางครั้งตอนบ่าย ดูเหมือนเคยเห็นเขา มีภาพจำอยู่” เสี่ยวฟางมองจงเฉิงฮ่าวอีกครั้งแล้วพูดว่า
ตอนพูดเรื่องนี้ ซ่งอวิ๋นเฟยจูงจงเฉิงฮ่าวเข้าไปในห้องแล้ว ต้วนชูเจวียนได้ฟังก็พยักหน้าพูดว่า “เป็นไปได้ เฉิงฮ่าวเป็นนายทหารในกองทัพ บางครั้งก็ต้องนำทหารฝึก อาจจะเคยเจอกัน”
“ดีมากเลย น้าชูเจวียน ลูกสาวคุณมีวาสนา หานายทหารในกองทัพเป็นสามีได้ ชีวิตต่อไปก็มีหลักประกันแล้ว” เสี่ยวฟางพูดอย่างชื่นชม