กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอวิ๋นเฟยฟังแล้วประหลาดใจอยู่พักใหญ่ เธอเบิกตากว้างถามจงเฉิงฮ่าวว่า “เฉิงฮ่าวพี่ชาย พี่คงไม่ได้พาพวกเรามาถึงดินแดนท้อนอกโลกแห่งนี้เพื่อกินบะหมี่หรอกใช่ไหม?”
ทุกคนได้ยินแล้วก็หัวเราะร่า จงเฉิงฮ่าวเองก็กลั้นไม่อยู่ หัวเราะไม่หยุดเช่นกัน พอหัวเราะเสร็จจึงบอกซ่งอวิ๋นเฟยว่า “มีแต่ยัยหนูอย่างเธอนี่แหละที่คิดอะไรแปลก ๆ อาหารมื้อใหญ่วันนี้ พวกเธอคงไม่ค่อยได้กินกัน ฉันเองก็เคยมาที่นี่แค่ครั้งเดียว กินไปครั้งหนึ่งแล้วรู้สึกว่าอร่อยและมีเอกลักษณ์ ถึงได้พาพวกเธอมา วางใจเถอะ”
เมื่อซ่งอวิ๋นเฟยยังไม่วางใจและซักถามไม่หยุด จงเฉิงฮ่าวจึงเลิกเก็บเป็นความลับ บอกว่าอาหารมื้อใหญ่คืนนี้คืออะไร ที่แท้ก็มากินเนื้อสุนัขกัน