กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หวังหมิงได้ยินว่ามีคนมาหาเขา เปิดประตูเห็นซ่งอวิ๋นเฟย ตอนแรกไม่คิดว่าจะเป็นเธอ ยังมีอาการชะงักหนึ่งวินาที จากนั้นก็เผยรอยยิ้มทันที ยังยื่นมือออกมาจับมือกับซ่งอวิ๋นเฟย
“นั่งสิ นั่งสิ วันหยุดสุดสัปดาห์ว่างใช่ไหม มาหาผมมีธุระอะไรหรือเปล่า?” หวังหมิงทั้งสำรวจซ่งอวิ๋นเฟยอย่างละเอียดตั้งแต่หัวจรดเท้า ทั้งเชื้อเชิญให้เธอนั่งอย่างสุภาพ
ซ่งอวิ๋นเฟยสัมผัสได้ สายตาของหวังหมิงกวาดมองเสื้อผ้าของเธอขึ้นลงหลายรอบ เธอแสร้งทำเป็นไม่รู้ นั่งลงบนโซฟาตรงข้ามหวังหมิง
ความคิดของหวังหมิงยังไม่ทันเปลี่ยน นี่ไม่ใช่เพื่อนร่วมชั้นของถังจิงจิงหรือ? ทำไมต่างจากเมื่อวานมาก? เหมือนเป็นสองคน วันนี้คนนี้มีภาพลักษณ์ มีเสน่ห์กว่า ดูแล้วไม่ใช่ตัวละครธรรมดา