ตอนที่ 239 จงเฉิงฮ่าวรำลึกวัยเยาว์

หวังหมิงกลับมาถึงร้าน ไม่ได้เข้าไปในห้องทำงานโดยตรง เขานั่งลงบนโซฟาข้างนอก ยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง จมูกได้กลิ่นดอกมะลิหอมสดชื่น มองต้นมะลิในกระถางที่ประณีตนั้น ริมฝีปากยกยิ้มขึ้น

หวังหมิงคิดว่า นักเรียนซ่งอวิ๋นเฟยคนนี้ช่างฉลาดจริง ๆ ทำไมถึงรู้ว่าเขาชอบดอกมะลิ รู้จักเอาใจตามความชอบ ใจเย็นมั่นคง อีกทั้งยังสง่าผ่าเผยและมีพรสวรรค์ เป็นคนมีความสามารถ

แต่หวังหมิงก็นึกถึงคำกระซิบที่ถังจิงจิงบอกเขา ว่าซ่งอวิ๋นเฟยมีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ชายหญิง ชื่อเสียงก็ไม่ดี พอคิดถึงตรงนี้ หวังหมิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่าเด็กสาวดูเรียบง่ายบริสุทธิ์ แต่กลับทำผิดพลาดแบบนั้น ช่างน่าเสียดาย

ซ่งอวิ๋นเฟยมองเวลา ยังเร็วอยู่ เธอขี่ด้วยตัวเองจักรยานเลี้ยวโค้งหนึ่ง ก็มุ่งหน้าไปทางกองทัพ

มาถึงกองทัพ เห็นประตูใหญ่หอพักของจงเฉิงฮ่าวปิดสนิท ไม่มีใครอยู่บ้าน ซ่งอวิ๋นเฟยจึงถามทหารข้าง ๆ ทหารคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ผู้บังคับบัญชาเรียกเขาไปที่ผู้บัญชาการกองบัญชาการแล้ว”