กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
จงเฉิงฮ่าวต้อนรับความเซอร์ไพรส์นี้อย่างมีความสุข เขารู้ว่าซ่งอวิ๋นเฟยมีด้านที่ร่าเริง แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะมีด้านที่กระตือรือร้นเปิดเผยและกล้าหาญขนาดนี้
ซ่งอวิ๋นเฟยรู้สึกว่าตัวเองเป็นอิสระแล้ว ไม่ต้องกังวลกับสายตาของเพื่อนร่วมชั้นอีกต่อไป ไม่ต้องกังวลกับความคิดเห็นของครูอีกต่อไป เธอกับจงเฉิงฮ่าวกอดกันแน่น กอดกันนานหลายนาที ซ่งอวิ๋นเฟยจึงเป็นฝ่ายปล่อยก่อน
บนใบหน้าของซ่งอวิ๋นเฟยมีรอยยิ้มที่พอใจ เธอพูดกับจงเฉิงฮ่าวอย่างจริงใจว่า “เฉิงฮ่าวพี่ชาย ขอบคุณพี่”
“ยัยหนูโง่ ไปกันเถอะ” จงเฉิงฮ่าวบีบจมูกเธอเบา ๆ แล้วพูดพร้อมยิ้มว่า “ยังเร็วอยู่ อยากทำอะไรสนุก ๆ ต่อไหม”