ตอนที่ 29 กลิ่นอายของบ้าน

“ฉันรับรองว่าจะไม่กระทบการเรียน คุณยังต้องไปกินข้าวที่บ้านฉันในวันหยุดสุดสัปดาห์นะ ได้ไหม” ซ่งอวิ๋นเฟยเอ่ยความคิดในใจออกมาอย่างอ่อนโยน พูดจบดวงตากลมโตคู่หนึ่งก็จ้องมองจงเฉิงฮ่าวไม่กะพริบ เปี่ยมด้วยความรักใคร่

สายตาของจงเฉิงฮ่าวเปี่ยมด้วยความรัก มองซ่งอวิ๋นเฟยในอ้อมแขน เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เขาจึงกอดเธอแน่นขึ้น ก้มศีรษะลงเล็กน้อย ประทับจูบยาวนานบนหน้าผากของเธอ หากไม่ส่งผลเสีย จงเฉิงฮ่าวจะไม่อยากให้สองคนได้อยู่ด้วยกันบ่อย ๆ หรือ

ต่อให้เป็นเหมือนตอนนี้ ไม่พูดอะไร ไม่ทำอะไร แค่อยู่ด้วยกัน ในใจก็เต็มไปด้วยความรู้สึกมีความสุขแล้ว

“ดี” จงเฉิงฮ่าวพูดเบา ๆ