กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
นอกห้องทำงานมีหน้าต่างบานหนึ่งไม่ใหญ่โตนัก เสียงสนทนาของสองคนดังมาจากตรงนั้น แม้จะไม่ดังมาก แต่ซ่งอวิ๋นเฟยก็ได้ยินอย่างชัดเจนทุกคำ
“เฉิงฮ่าว คุณมาแล้วหรือ? มานั่งนี่สิ ฉันก็อยากไปหาคุณอยู่เหมือนกัน” เติ้งเหม่ยฟางเห็นจงเฉิงฮ่าวเดินเข้ามาในห้องทำงาน จึงทักทายอย่างกระตือรือร้น
“มีอะไรให้ผมช่วยหรือ? พี่เหม่ยฟาง” จงเฉิงฮ่าวถามอย่างสุภาพ
“ครั้งก่อนที่ฉันไปรับของที่พี่ชูเจวียน ได้ยินพี่เขาบอกว่าคุณไม่ได้ไปหานานมากแล้ว ใช่ไหม?” เติ้งเหม่ยฟางถามจงเฉิงฮ่าวพลางเก็บของไปด้วย