เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 131 ฮูหยินกระดูกขาวกลับเป็นเขา!
หม่าอู๋ฮู่ตกอยู่ในภวังค์เหม่อลอย ชั่วขณะหนึ่งยังมิได้ดึงดวงจิตที่ออกจากร่างกลับมา
ตามบันทึกคัมภีร์ที่สำนักเต่าสืบทอดกันมาแต่โบราณ เมื่อพันปีก่อนเหล่าเซียนที่บำเพ็ญเพียรในโลกมนุษย์ล้วนยกย่องเจิ้นหยวนจื่อเป็นบรรพชน
ยามนี้เซียนเทพสูญสิ้น ฉายาบรรพชนเซียนปฐพีถูกฝังกลบอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์เสียแล้ว
ทว่าหม่าอู๋ฮู่ยังคงจำได้ว่าเมื่อสองร้อยปีก่อนอารามห้าคฤหาสน์เคยปรากฏสู่โลกภายนอกหนึ่งครา ตอนนั้นตนเพิ่งเข้าสู่เส้นทางมรรคาไม่นาน รู้เพียงว่ามีองครักษ์จินอู๋จำนวนมากมุ่งหน้าไป
องครักษ์จินอู๋ทีละรุ่นราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ
องครักษ์จินอู๋เกือบครึ่งหนึ่งของต้าทังต่างอยากเสี่ยงโชคลาภเซียน ต่อให้มิได้ฝากตัวเข้าสู่ถ้ำอสูร ได้ยลโฉมความล้ำลึกของรากวิญญาณแต่กำเนิดก็ยังดี
เล่าลือกันว่าเพียงสูดกลิ่นโอสถของผลโสมมนุษย์เข้าไปก็สามารถต่ออายุขัยได้สามร้อยหกสิบปี
หากกินผลโสมมนุษย์เข้าไปหนึ่งผลจะสามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกสี่หมื่นเจ็ดพันปี