0132

⬢⬢⬢

ตอนที่ 132 ร่างกายเปี่ยมจิตวิญญาณเสื้อคลุมมังกรมัจฉา

เสิ่นเลี่ยนไม่ได้ตื่นตระหนกนัก ท้ายที่สุดตนสามารถเดินทางไปยังคฤหาสน์เกาเหลาจวงเพื่อหลบภัยได้

ทว่าปัญหาคือต้นไทรหยั่งรากลึก ณ เมืองเหยียนเหลียง หากฮูหยินกระดูกขาวหมายตาต้นไทรขึ้นมา การสูญเสียพลังอิทธิฤทธิ์กำเนิดวัตถุย่อมไม่คุ้มเสีย

สิ่งเดียวที่น่าโล่งใจคือฮูหยินกระดูกขาวไม่สามารถออกจากถ้ำอพยพได้ ต่อให้ส่งหงเซี่ยวมา ทั้งหมดก็ล้วนเป็นข้อห้ามอาถรรพ์ผ่านการปรากฏของถ้ำกระดูกขาว

นายกองหมื่นครัวหม่าสังเกตเห็นว่าเสิ่นเลี่ยนจมอยู่ในห้วงความคิดมาโดยตลอด

“คุณหนุ่มน้อย ท่านจำที่มาของฮูหยินกระดูกขาวได้งั้นหรือ”

เสิ่นเลี่ยนดึงสติกลับมาพร้อมกับส่ายหน้ากล่าวว่า “ท่านหม่ากล่าวล้อเล่นแล้ว ข้าเป็นเพียงปุถุชนคนหนึ่ง ไหนเลยจะล่วงรู้เรื่องของฮูหยินกระดูกขาวอันใดกัน”

นายกองหมื่นครัวหม่าย่อมมิอาจปักใจเชื่อ ท้ายที่สุดการที่ปัญญาเดิมของเซียนพุทธะจุติยังไม่ตื่นขึ้นย่อมเป็นเรื่องปกติ

ด้วยตบะขอบเขตโอสถต้นกำเนิดขั้นหกของเสิ่นเลี่ยน บางทีอาจเริ่มรับรู้ความทรงจำชาติก่อนได้อย่างเลือนรางแล้ว ดูท่าการปรากฏของถ้ำกระดูกขาวครานี้คงไม่ธรรมดาเป็นแน่