เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 130 เสิ่นเลี่ยนคือเจิ้นหยวนจื่อ?
บทที่ 130 เสิ่นเลี่ยนคือเจิ้นหยวนจื่อ?
ยามที่เสิ่นเลี่ยนก้าวเข้าสู่ภายในเมือง ราวกับหมาป่าหิวกระหายตัวหนึ่งที่มาเยือนฝูงแกะ
เลือดลมอันเข้มข้นดึงดูดผีศพจำนวนมาก ทว่ากลับไม่มีอสูรมารตนใดทานทนหมัดของเสิ่นเลี่ยนได้แม้แต่หมัดเดียว ทุกหนแห่งที่ผ่านล้วนแหลกสลายกลายเป็นเถ้าธุลี
“เขาคือผู้ฝึกยุทธ์งั้นหรือ? เช่นนั้นพวกเราเล่าคืออะไรกัน?”
เหล่าองครักษ์จินอู๋ลอยตัวยืนกลางอากาศ เฝ้ามองเสิ่นเลี่ยนสังหารหมู่ผีศพอย่างบ้าคลั่ง การกระทำที่อ้าปากกลืนกินพลังแค้นดุจปลาวาฬของอีกฝ่าย ยิ่งใหญ่และน่ากลัวยิ่งกว่าอสูรมารเสียอีก จนทำให้พวกเขากระดูกสันหลังเยียบเย็น
มีเพียงจางหยวนเจินที่ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก พิงแผ่นหลังกับกำแพงเมืองพักผ่อนครู่หนึ่ง
ขอแค่เสิ่นเลี่ยนยังอยู่ นั่นย่อมแสดงว่าเทพผีพิทักษ์มรรคาไม่ได้อยู่ห่างไกลจากเมืองเหยียนเหลียงเลย เขามั่นใจว่าต่อให้ถ้ำกระดูกขาวปรากฏลงมา ก็ไม่อาจทำอันตรายใด ๆ ได้แม้แต่ปลายเส้นขน
จางหยวนเจินพึมพำกล่าวว่า “ไม่รู้ว่าหม่าอู๋ฮู่จะสามารถมองทะลุความจริงและภาพลวงของเสิ่นเลี่ยนได้หรือไม่”