เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 129 หาคนผิดแล้วกระมัง
นอกเมืองเหยียนเหลียงมีกองกำลังทหารนับหมื่นนาย ทั้งหมดล้วนเป็นกองกำลังชั้นยอดที่ถูกโยกย้ายมาจากนครหลวง
ระดับตบะวิถียุทธ์ของพวกเขาส่วนใหญ่อยู่ในขั้นสร้างรากฐานระยะที่สามและสี่ ชุดเกราะและดาบคาดล้วนสลักอักขระอาคมไว้ เป็นกองทัพปราบอสูรที่สังกัดราชสำนัก
แม่ทัพเฒ่าหวังฉางซานยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์วิถีฟ้าแต่กำเนิดที่พบได้น้อยยิ่ง ใบหน้าที่เผยให้เห็นครึ่งหนึ่งสามารถมองเห็นรอยแผลเป็นที่อสูรร้ายหลงเหลือไว้ เพียงแค่ยืนนิ่งเฉยก็แผ่กลิ่นอายสังหารที่ยากจะบรรยายออกมา
เหล่าทหารหาญมีหน้าที่หลักคือคุ้มกันราษฎรหลายหมื่นคน เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบต่อองครักษ์จินอู๋ในการสยบอสูรมาร
แม่ทัพเฒ่ากวาดสายตามองค่ายพักแรมชั่วคราว
เขาพบว่าเมืองเหยียนเหลียงเป็นดินแดนถ่ายทอดยุทธ์อย่างแท้จริง สัดส่วนของผู้ฝึกยุทธ์สูงกว่าปกติทั่วไปเป็นอย่างมาก และไม่ขาดแคลนเด็กน้อยผู้ฝึกยุทธ์ที่ร่ำเรียนวิชาบู๊มาตั้งแต่เยาว์วัย
“ช่างไม่เหมือนเลย ช่างไม่เหมือนเลยจริงๆ”
นับตั้งแต่ร้อยปีมานี้ที่มนุษย์ปุถุชนเริ่มมีรสชาติโอชะยิ่งขึ้น อสูรมารค่อยๆ เลิกเป็นความลับ ส่งผลให้วิถียุทธ์เสื่อมถอยลงอย่างต่อเนื่องมาโดยตลอด