เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 128 บรรดาภูตกระดูกกราบไหว้ต้นไทรหรือ?
นอกเมืองเหยียนเหลียง
กองกำลังทหารจำนวนมากเข้าประจำการ อีกทั้งยังมีองครักษ์จินอู๋กว่ายี่สิบนายคอยเฝ้าระวังอยู่ด้านข้าง สะท้อนให้เห็นว่าราชสำนักให้ความสำคัญกับการปรากฏของถ้ำกระดูกขาวมากเพียงใด
จางหยวนเจินมองไกลไปยังเมืองเหยียนเหลียง ด้วยเหตุเพราะฝึกฝนพระสูตรหมีพลัง ร่างกายที่สูงกว่าสองเมตรจึงโดดเด่นอย่างยิ่งท่ามกลางฝูงชน
“เฮ้อ”
“จั่วเหยียนช่างวิ่งหนีได้รวดเร็วจริง พอทราบว่าถ้ำกระดูกขาวปรากฏขึ้นและพัวพันถึงเมืองเหยียนเหลียง ก็รีบหลบหนีเข้าไปหลบภัยในถ้ำพำนักเล็ก ๆ แห่งใดก็ไม่รู้ทันที”
การปรากฏของถ้ำกระดูกขาวในครานี้มีกระแสเสียงอึกทึกครึกโครมผิดปกติแต่แรก ประกอบกับเมืองเหยียนเหลียงยังเป็นแดนอันตรายที่คล้ายคลึงกับถ้ำพำนัก จางหยวนเจินรู้สึกไม่เต็มใจอย่างยิ่งในก้นบึ้งของจิตใจ ทว่าจำต้องมาตามคำเรียกตัวของนายกองหมื่น
“เวลานี้สถานการณ์ในเมืองเหยียนเหลียงเป็นเช่นไรแล้ว”
จางหยวนเจินคิดในใจอย่างเงียบ ๆ ว่า “ตามหลักแล้วเสิ่นเลี่ยนย่อมอยู่ภายในเมืองเหยียนเหลียง เทพผีตี้ทิงที่พิทักษ์มรรคาล้วนมีตบะสี่พันปีแล้ว เหตุใดจึงทอดสายตามองภัยพิบัติลุกลามจนเกินควบคุม”