เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 บทที่ 127: การปรากฏของถ้ำกระดูกขาว
ชั่วพริบตาเดียวโดยไม่รู้ตัว เมืองเหยียนเหลียงก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน
เขตตัวเมืองที่มีประชากรสามถึงสี่หมื่นคน กลับหลั่งไหลเข้ามาของเหล่า“ญาติสนิท” สองถึงสามแสนคนอย่างกะทันหัน ราวกับครึกครื้นยิ่งกว่าการไปเดินตลาดนัดช่วงปีใหม่เสียอีก
ทุกหนแห่งล้วนจอแจพลุกพล่าน มองลอดผ่านหน้าต่างออกไปก็จะเห็นราษฎรต่างกำลังรินสุราดื่มอวยพรกันอย่างสนุกสนาน
สิ่งที่ชวนพิศวงที่สุดก็คือ แม้แต่เหล่าองครักษ์จินอู๋เองก็กลับไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นความผิดปกติเลยแม้แต่น้อย ส่งผลให้เมืองเหยียนเหลียงจมดิ่งลงสู่บรรยากาศอันยากจะเอ่ยเป็นคำพูด
จิตสำนึกของพวกมันคล้ายกับกำลังปิดกั้นส่วนที่ไม่สมเหตุสมผลเอาไว้โดยสมัครใจ
ผู้คนในเหตุการณ์ย่อมหลงกล ย่อมมีเพียงผู้เฝ้ามองอยู่ข้างนอกจึงจะแจ่มแจ้ง
บนถนนหลวงนอกเมืองเหยียนเหลียงเริ่มมีกองกำลังองครักษ์จินอู๋เข้าประจำการเป็นจำนวนมากแล้ว เพียงแต่พวกเขายังไม่ได้รุดเข้าสู่ตัวเมืองในยามนี้ ท้ายที่สุดแล้วหายนะที่อุบัติขึ้นได้ล้ำเกินคาดคิด และพัวพันถึงถ้ำกระดูกขาว
หากเป็นเพียงแค่เมืองเหยียนเหลียง ก็คงไม่ถึงขั้นทำให้ราชสำนักให้ความสำคัญถึงเพียงนี้