0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 เหล่าอสูรมารที่หายสาบสูญไป

เสิ่นเลี่ยนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

แม้กระดูกสันหลังขาวจะไร้ซึ่งประสาทสัมผัสทั้งห้า แต่จิตเทวะที่เขาแนบไว้ภายในกลับสามารถรับรู้สถานการณ์อีกด้านของโพรงไม้ได้อย่างเลือนราง

ที่นั่นมิใช่ส่วนลึกใต้บึงของสระคลื่นมรกตอย่างแน่นอน! กรับ กรับ กรับ

กระดูกสันหลังขาวส่งเสียงลั่นอันรับน้ำหนักไม่ไหว แสงเรืองรองสายหนึ่งลามเลียไปตามกระดูกสันหลังขาวแล้วทะลักเข้าสู่ร่างของเสิ่นเลี่ยนโดยตรง

“เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่าทางเข้าออกของกิ่งแยกต้นไทรในยามนี้อยู่ที่ยอดเจดีย์กัน?!!”

เขาอาศัยกระดูกสันหลังขาวใช้เนตรหยั่งรู้ ข้อมูลที่ปรากฏล้วนเป็นความจริงแท้

【ตำหนักโคลนปั้นของแมลงเก้าเศียร】

【ยามที่แมลงเก้าเศียรเข้าสู่ภาวะมรณภาพสงบ ได้ผนึกพระบรมสารีริกธาตุไว้ในตำหนักโคลนปั้น จงจำให้ขึ้นใจ จงจำให้ขึ้นใจ เมื่อขึ้นสู่ยอดเจดีย์แล้ว จงสวดมนต์ภาวนาทั้งวันทั้งคืน!!】