0124

⬢⬢⬢

ตอนที่ 124 ตี้ทิง, นรกถอนลิ้น!

แม่เฒ่ามังกรหมื่นอริยะถูกพันธนาการด้วยกฎเกณฑ์แห่งสระคลื่นมรกต ต่อให้ใจจะไม่ยินยอมเพียงใด แต่ยามกาลเวลาผ่านไป ร่างของนางก็ยังคงกลับลงมายังชั้นสิบสอง

อ๋าวกว่างซิงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“หากใช้ค่ายกลประสานเข้ากับเหล่ามนุษย์ ก็น่าจะช่วยแบ่งเบาแสงเรืองรองส่วนใหญ่ไปได้ ข้าจึงจะสามารถอาศัยจังหวะที่อสูรมารเฝ้าดูสวดมนต์เพื่อมุ่งหน้าไปยังชั้นยอดสุดได้”

อ๋าวกว่างซิงก้าวเท้าเดินวนไปมาด้วยความร้อนรนอยู่เป็นนาน พลางพึมพำกล่าวว่า “รอช้ากว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว เพราะเจ้าผู้ฝึกยุทธ์แก่นโอสถสารเลวผู้นั้น สระคลื่นมรกตจึงเริ่มขับไล่ข้าแล้ว ต้องรีบฉวยเวลานี้”

จิตใจของเขากลับบังเกิดความรู้สึกไม่สงบขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

เสิ่นเลี่ยนมาจากเมืองเหยียนเหลียง ทว่าอ๋าวเจียงกลับมาขาดการติดต่อในละแวกเมืองเหยียนเหลียงอีก

อ๋าวกว่างซิงเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเมืองเหยียนเหลียงอยู่บ้าง เรื่องราวแต่ละเรื่องที่ก่อนหน้านี้มองดูราวกับเรื่องน่าขัน แต่เมื่อนำมาปะติดปะต่อกันกลับคล้ายตาข่ายผืนใหญ่

“เทพผีคุ้มครองมรรคาอย่างนั้นหรือ? ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะมีเทพผีคอยคุ้มครองมรรคาอันใด หากเขามีเทพผีคอยปกป้องอยู่ข้างกาย เหตุใดจึงไม่มาสังหารข้าเสียเล่า ฮ่าๆ”