บทที่ 368 หนึ่งวันของพนักงานขายระดับตำบล

วันชิวสอง วันกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมของฝ่ายหญิง

แรงงานที่ออกไปทำงานต่างถิ่นมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ พอเก็บเงินซื้อรถขับกลับบ้านเกิดได้ ถึงวันชิวสอง สองสามีภรรยาต่างพาลูกขึ้นรถ ขับมุ่งหน้ากลับไปเยี่ยมบ้านพ่อตาแม่ยาย

ตามทางแยกบนเส้นทางสัญจรสายสำคัญในชนบทบางแห่ง ถึงกับเริ่มเกิดปัญหารถติดขึ้นมา

สภาพการณ์เช่นนี้เริ่มมีให้เห็นตั้งแต่เมื่อไม่กี่ปีก่อนแล้ว

หลายคนที่ต้องกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมหรือไปเยี่ยมญาติ อาศัยประสบการณ์จากปีก่อนๆ เพื่อหลีกเลี่ยงช่วงเวลารถติดหนัก จึงฉลาดพอที่จะเลือกออกเดินทางล่วงหน้า

ทว่าบนท้องถนน กลับพบเจอคนที่ ‘ฉลาด’ เหมือนกันเต็มไปหมด

ทางแยกที่ติดขัดหนักที่สุด รถเริ่มติดตั้งแต่เช้าตรู่ ยาวเหยียดไปหลายลี้!

รถยนต์ส่วนบุคคลมีมากขึ้นทุกที การจราจรก็ติดขัดขึ้นทุกปี

หวังเหล่ยเป็นพนักงานขายระดับรากหญ้าประจำสำนักงานอำเภอวัวของเว่ยจิ่ว เขาเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยมาได้ปีกว่า หลังจากเข้ามาทำงานที่เว่ยจิ่วก็ได้รับมอบหมายให้ดูแลพื้นที่ตำบลเฉาเหอ

เขาเป็นคนอำเภอเหมิงที่อยู่ติดกัน จึงเลือกมาทำงานกับเว่ยจิ่วเพราะอยู่ใกล้บ้าน และด้วยวุฒิการศึกษาระดับปริญญาตรีซึ่งหาได้ยากในเว่ยจิ่ว เขาจึงกลายเป็นเป้าหมายที่ได้รับการฟูมฟักเป็นพิเศษ และถูกส่งมาประจำที่ตำบลเฉาเหอซึ่งเป็นตลาดแกนหลัก