บทที่ 367 แนวคิดและแผนงาน

ฮั่วเทียนซิงมีประสบการณ์การทำงานยาวนานกว่าเว่ยไหลมาก ทั้งยังเคยขึ้นถึงตำแหน่งรองผู้จัดการทั่วไปของฮวาพี คอยคุมงานขายโดยตรง ด้วยความที่แต่ก่อนฮวาพีมีรัฐบาลเมืองหลวงถือหุ้นใหญ่ เขาจึงได้ติดต่อประสานงานกับข้าราชการระดับสูงในหน่วยงานรัฐมานับไม่ถ้วน

คณะกรรมการและหน่วยงานรัฐทุกระดับชั้น ทุกความเคลื่อนไหวย่อมมีจุดประสงค์แอบแฝงเสมอ

สิ่งที่เว่ยไหลเล่าว่า ทางมณฑลสั่งการลงมาโดยตรงให้ระดับเมืองและอำเภอสรุปบทเรียนรวมถึงกรณีศึกษาของเว่ยจิ่ว ในสายตาของฮั่วเทียนซิงแล้ว นี่แทบจะเป็นเรื่องเหลือเชื่อ

บริษัทเอกชนตัวเล็กๆ มีคุณสมบัติหรือบารมีอะไรถึงเพียงนั้น?

อย่าว่าแต่ธุรกิจอย่างเว่ยจิ่วเลย ต่อให้เป็นรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่หลายแห่ง ก็ยังยากจะได้รับเกียรติยศเช่นนี้

แต่ในเมื่อส้มหล่นใส่เว่ยจิ่ว ย่อมต้องมีเหตุผลของมัน!

ฮั่วเทียนซิงอธิบายว่า "ผู้จัดการเว่ย การได้เป็นกรณีศึกษาขององค์กรดีเด่นเพื่อเผยแพร่ทั่วทั้งเจียงหวย มีความหมายมหาศาลต่อทุกธุรกิจ และสำหรับเว่ยจิ่วแล้ว เกียรติยศนี้อาจมีความหมายลึกซึ้งยิ่งกว่าธุรกิจอื่นเสียอีก"

"เว่ยจิ่วของเราเป็นธุรกิจสุราขาว โดยเฉพาะตอนนี้และหลังจากนี้ รายได้หลักมาจากการขายสุราขวด และสุราขาวก็เป็นสินค้าที่มีคุณลักษณะผูกพันกับแวดวงราชการและธุรกิจอย่างเข้มข้น แรงหนุนจากฝั่งรัฐและธุรกิจจึงช่วยเสริมพลังในการยกระดับแบรนด์สุราขาวได้อย่างมหาศาล"