บทที่ 369 การลงพื้นที่กับสินค้าลอกเลียนแบบ

เว่ยไหลไม่จำเป็นต้องไปเยี่ยมญาติในวันชิวสอง หยางฮุ่ยจึงชวนหานซินซินออกไปเดินเที่ยวเพื่อสัมผัสบรรยากาศเทศกาลปีใหม่ในอำเภอเล็กๆ ส่วนหวงปินก็ออกไปตั้งวงเล่นไพ่กับพวกอดีตข้าราชการเกษียณ เว่ยไหลเลือกที่จะออกไปสำรวจตลาด จึงชวนหยวนเลี่ยง เถ้าแก่หนุ่มแห่งหมิงเลี่ยงพาณิชย์ ออกตระเวนเยี่ยมเยียนร้านค้ารายใหญ่ตามตำบลต่างๆ ทางทิศตะวันออกและทิศเหนือ

ถือเป็นทั้งการเดินสายอวยพรปีใหม่ และตรวจดูยอดขายของเว่ยจิ่วไปในตัว

หยวนเลี่ยงขับรถออกจากตัวเมืองมาถึงโรงสุราตั้งแต่เช้าตรู่ ได้ประจักษ์ถึงสภาพรถติดมหาศาลตรงสี่แยกหานไจ้ พอรับเว่ยไหลขึ้นรถแล้ว เขาจึงไม่เลือกวิ่งทางสายล่างธรรมดา แต่ขึ้นทางด่วนจากวัวตงแล้วไปลงที่วัวเป่ย มุ่งหน้าสู่ตำบลหลงถานเป็นแห่งแรก ตำบลนี้อยู่ทางเหนือของตำบลเกาเจิ้น ปกติแล้วตลาดจะถูกครองด้วยสินค้าจากโรงสุราเกาเจิ้นเป็นหลัก

ทว่าหลังจากสินค้าของเว่ยจิ่วเข้าสู่ตลาด ก็สามารถเจาะช่องทางในตำบลหลงถานได้อย่างรวดเร็ว

ตำบลหลงถานเป็นตำบลขนาดใหญ่ เคยเกิดจากการควบรวมระหว่างหนึ่งตำบลกับหนึ่งหมู่บ้าน ประชากรมากกว่าตำบลตงหยางสองเท่าตัว มีเกือบหนึ่งแสนคน ทั้งยังเป็นพื้นที่ที่ขึ้นชื่อเรื่องธรรมเนียมสินสอดและของขวัญหนักหน่วงที่สุดในอำเภอวัว หนักกว่าตำบลตงหยางมากโข