บทที่ 318 วิธีแก้ปัญหาลูกค้านำเครื่องดื่มเข้าร้านอาหาร

การวางหมากของเว่ยจิ่วในป้าตูย่อมต้องดำเนินไปพร้อมกันหลายสาย สุรารุ่นเว่ยจือ·ฮานและเว่ยจือ·หานช่างหลินหลีให้บริษัทการค้าหยวนต๋าเป็นตัวแทนจำหน่าย โดยช่วงแรกจะกระจายลงเฉพาะในร้านอาหารกว่าหกร้อยแห่งเท่านั้น

ส่วนเว่ยจือ·ชูจิ่ว ช่วงแรกจะวางจำหน่ายในร้านสุ่ยจงเยว่และห้างฉางอวิ้นซูเปอร์มาร์เก็ต

เดิมทีเว่ยไหลคิดจะให้บริษัทการค้าหยวนต๋าเป็นตัวแทนจำหน่ายเว่ยจือ·ชูจิ่วด้วยเช่นกัน ทว่าต่อมาได้รับคำแนะนำจากหยางอวี่จึงเปลี่ยนใจ ให้เว่ยจิ่วส่งสินค้าป้อนตรงสู่สุ่ยจงเยว่และห้างฉางอวิ้นซูเปอร์มาร์เก็ตเอง

เหตุผลก็เพราะสุ่ยจงเยว่และห้างฉางอวิ้นซูเปอร์มาร์เก็ตเหมาะกับรูปแบบการส่งตรงจากโรงงานมากกว่า

ร้านอาหารกว่าหกร้อยแห่งนั้นกระจายตัวอยู่ตามเขตต่างๆ ในป้าตู หากเว่ยจิ่วต้องบริหารจัดการส่งตรงเองทั้งหมด ย่อมต้องจ้างคนเพิ่มเพื่อตั้งทีมส่งตรงขึ้นมา ซึ่งจะเกิดความสูญเปล่าด้านกำลังคน

บริษัทการค้าหยวนต๋ามีทีมงานสายเบียร์อยู่แล้ว จึงเกื้อหนุนเติมเต็มกันได้ในบางแง่มุม

ขณะที่สุ่ยจงเยว่และห้างฉางอวิ้นซูเปอร์มาร์เก็ตมีระบบขนส่งกระจายสินค้าของตัวเองอยู่แล้ว ปริมาณการขนส่งสุราขาวก็ไม่ได้มหาศาลเท่าเบียร์ ทั้งยังไม่มีวันหมดอายุ จึงเหมาะที่จะกระจายไปเก็บสำรองไว้ตามสาขาต่างๆ ภาระด้านการขนส่งกระจายสินค้าจึงน้อยมาก