บทที่ 277 ความเหลื่อมล้ำที่แบ่งแยก

ในงานเลี้ยงสังสรรค์ระดับผู้จัดการครั้งแรกหลังเทศกาลตรุษจีน เว่ยไหลพูดคุยถึงแผนการของตนอย่างออกรส การพูดถึงแนวคิดนั้นง่ายเสมอ แต่งานรูปธรรมที่จะนำไปปฏิบัติต้องผสานจุดเด่นของฮวาพีเข้ากับลักษณะเฉพาะในการบริโภคของตลาดเซี่ยงไฮ้

กลุ่มผู้บริโภคต่างระดับชั้นในสังคมมีกำลังซื้อที่ตัดขาดจากกันอย่างเห็นได้ชัด

ยิ่งเป็นเมืองที่เศรษฐกิจพัฒนาแล้ว ช่องว่างนี้ก็ยิ่งเด่นชัด!

เมื่อเทียบกับเมืองขนาดใหญ่และขนาดกลางอื่นๆ ความแตกต่างทางพฤติกรรมการบริโภคของเซี่ยงไฮ้ยิ่งเด่นชัดกว่า อันเนื่องมาจากลักษณะเฉพาะของเมือง ระดับรายได้ของผู้คนต่างกลุ่มห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว จึงนำไปสู่พฤติกรรมการจับจ่ายที่แบ่งแยกขาดจากกัน

การเข้าใจลักษณะเฉพาะของการบริโภคในเซี่ยงไฮ้ย่อมมีนัยสำคัญต่อทิศทางการทำตลาดเบียร์

เว่ยไหลมาเซี่ยงไฮ้ได้ไม่นาน เขารู้จักผู้คนพอสมควร ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนร่วมงานในบริษัทฮวาพี ผู้บริหารระดับกลางถึงสูงของติ่งเซิ่งจิ่วสิง รวมถึงเจ้าของร้านอาหารและโมเดิร์นเทรด คนกลุ่มนี้หากอยู่ในเมืองอื่นคงนับเป็นกลุ่มผู้มีรายได้สูงระดับแถวหน้า ทว่าในมหานครเปี่ยมมนตร์เสน่ห์แห่งนี้ พวกเขากลับไม่ได้โดดเด่นถึงเพียงนั้น

เว้นเสียแต่จะไปถึงระดับกู้ติ่งที่มีกำไรสุทธิปีละหลายสิบล้าน ถึงจะจัดอยู่ในชนชั้นระดับสูงอย่างแท้จริง