กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 สาหร่ายทะเล
เฉินหลิงพาทั้งสองคนเดินผ่านใจกลางเมืองมาจนถึงชานเมืองรกร้างริมชายฝั่ง อาคารรอบข้างยิ่งน้อยลงเรื่อย ๆ ลมทะเลก็ยิ่งหนาวเหน็บขึ้นตามไปด้วย
เงาร่างของโกดังหลายหลังปรากฏในสายตาของเฉินหลิง เขากวาดตามองต่อเนื่องกัน ราวกับกำลังครุ่นคิด
“น่าจะอยู่แถวนี้แหละ……”
“เฉินหลิง อย่ามาเล่นลิ้นเลย” จ้าวอี่อดความอยากรู้ไม่ได้ “ยานพาหนะที่พาเราเข้าไปในนครออโรราได้ตรง ๆ ที่เราจะหาน่ะมันคืออะไรกันแน่? ฉันมองยังไงแถวนี้ก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นเลยนี่……”
เฉินหลิงเร่งฝีเท้า “ไปหารถไฟสักขบวน”
“รถไฟงั้นเหรอ? แล้วมันต่างจากขบวนที่เราเพิ่งทิ้งไปตรงไหน?”