กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 ท่าเรือเหมันต์ถูกล้างบาง
เมื่อหัวรถจักรพุ่งเข้าไปในทะเลหมอกหนาทึบจนลับหายไป ทุกคนจึงค่อย ๆ ได้สติกลับคืนมา
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ? แล้วตู้โดยสารด้านหลังหายไปไหน?”
“เมื่อกี้ฉันเหมือนจะ...เห็นผู้บังคับบัญชาเฉินอยู่บนรถไฟด้วย?”
“ฉันก็เห็นเหมือนกัน ชุดสีแดงนั่นสะดุดตาเกินไป มองแวบเดียวก็เห็นแล้ว!”
“ทำไมผู้บังคับบัญชาเฉินถึงไม่จอดรถช่วยพวกเราล่ะ?”
“รถไฟขบวนนี้ไม่มีแม้แต่ตู้โดยสาร จะพาพวกเราขึ้นไปได้ยังไง? เขาต้องหนีไปก่อนคนเดียวแน่ ๆ!”
“เมื่อกี้เหมือนจะมีคนอยู่ข้าง ๆ ผู้บังคับบัญชาเฉินอีกคนด้วย...แต่ฉันมองไม่ค่อยชัด”
“น่าจะเป็นจ้าวอี่หรือเปล่า? ถ้าฉันมองไม่ผิดนะ”
“……”