กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 รถไฟเริ่มเคลื่อน
แป๊ะ——
เสียงจ้าวอี่ยังไม่ทันขาดคำ สาหร่ายทะเลเส้นหนึ่งก็ฟาดอากาศจนเกิดเสียงระเบิด แล้วสะบัดท่อเหล็กในมือเขากระเด็น!
จ้าวอี่รู้สึกเพียงง่ามมือชา ท่อเหล็กนั้นก็หักเป็นสองท่อนตรงกลาง ดังกรุ๊งกริ๊งกลิ้งตกลงพื้น อักขระคาถาประหลาดเกาะกลุ่มอยู่ตรงรอยหักของท่อเหล็ก กระดุกกระดิกช้า ๆ ราวกับสิ่งมีชีวิต
จ้าวอี่ถึงกับตะลึงงัน เขายืนนิ่งอยู่กับที่ จากสาหร่ายทะเลที่บิดเบี้ยวเหล่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงการดูแคลนและความเหยียดหยาม…… ความกล้าหาญของเขาเมื่อเผชิญหน้ากับภัยวิบัติอันแข็งแกร่งเหล่านี้ เป็นเพียงของเล่นน่าขันเท่านั้น