เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 ในดอกบัวเจ็ดวัน โลกภายนอกผ่านไปพันปี
เมื่อเมล็ดกระบี่ดวงจิตวิญญาณของกู้ซิงเฉินงอกรากมายาเส้นแรกที่หยั่งลึกลงใน “มโนทัศน์” ภายในดอกบัวผลึกม่วงนั้น
ถ้ำสวรรค์เมล็ดผักกาดของ【บัวมรรคาวัฏจักร】ทั้งหมด ก็เข้าสู่สภาวะมหัศจรรย์ที่ไม่เคยมีมาก่อน
แม่น้ำแห่งความโกลาหลที่แบ่งแยก “การสิ้นสุด” และ “การเกิดใหม่” ได้หายไปอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือพลังกฎเกณฑ์สองสายที่ตรงกันข้ามกันอย่างสุดขั้ว ซึ่งก่อตัวขึ้นเป็นภาพไท่จี๋ขนาดใหญ่ที่หมุนวนอย่างช้า ๆ โดยมีดอกบัวนั้นเป็นศูนย์กลาง
ทุ่งร้างแห่ง “การสิ้นสุด” สีน้ำเงินเยือกแข็ง ไม่ได้เป็นความเงียบงันที่เด็ดขาดอีกต่อไป ที่ขอบของทุ่งร้างเริ่มมีผลึกสีม่วงปรากฏขึ้นประปราย มันพยายามทำลายน้ำแข็งเร้นลับที่แข็งตัวนั้นออกมาอย่างยากลำบาก เพื่อเบ่งบานแสงแห่งชีวิตอันแผ่วเบา
ส่วนป่าสีม่วงที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาอันโกลาหลนั้น ก็ไม่ได้เติบโตอย่างไร้ระเบียบอีกต่อไป ในส่วนลึกของป่าเริ่มมี “ความร่วงโรย” และ “ความหยุดนิ่ง” ปรากฏขึ้นในบางพื้นที่ ทำให้พลังชีวิตที่รุนแรงเกินไปเหล่านั้นได้รับ “การควบคุม” อย่างมีระเบียบ
ท่ามกลางการสิ้นสุด ย่อมให้กำเนิดการเกิดใหม่
ปลายทางของการเกิดใหม่ ก็คือจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุด
วงจร “การเวียนวัฏ” ที่สมบูรณ์แบบ ได้ก่อตัวขึ้นในขั้นต้นภายในถ้ำสวรรค์เล็ก ๆ แห่งนี้