เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 68 โซ่พันปี กระดูกวัฏจักร
ความเงียบงัน
นี่คือความรู้สึกแรกหลังจากที่กู้ซิงเฉินเข้าควบคุม “ร่างกาย” ใหม่นี้
ต่างจากร่างกายเนื้อที่มีความอบอุ่นและการเต้นของชีพจร “ภาชนะ” ที่ประกอบขึ้นจากซากกระดูกสีขาวโพลนนี้มอบให้เขาเพียงความเย็นเยียบ แข็งกระด้าง และความรู้สึกว่างเปล่าที่ถูกกาลเวลาคว้านลึกจนหมดสิ้น เขาไม่มีอวัยวะรับสัมผัส ในเบ้าตาที่กลวงโบ๋นั้น มีจุดแสงสีน้ำเงินเยือกแข็งและผลึกสีม่วงจุดหนึ่ง ราวกับดวงดาวโดดเดี่ยวสองดวงที่ลอยอยู่ในห้วงลึก หมุนวนอย่างเชื่องช้ากลายเป็น “ประสาทสัมผัส” ใหม่ที่เขาใช้รับรู้โลกใบนี้
【ดวงตาวัฏจักร】
ภายใต้การจ้องมองของ “ดวงตา” คู่นี้ โลกทั้งใบได้กลายเป็นภาพวาดสีเทาที่ประกอบขึ้นจากกระแสข้อมูลและเส้นกฎเกณฑ์นับไม่ถ้วน เขาสามารถ “มองเห็น” โครงสร้างโมเลกุลของผนังหิน สามารถ “ได้ยิน” เสียงกระซิบของปราณดั้งเดิมในอากาศ และสามารถ “สัมผัส” ได้ถึงความแค้นพยาบาทและความไม่ยินยอมที่ตกค้างอยู่ในซากกระดูกนี้ ซึ่งผ่านไปนับพันปีก็ยังคงเกาะติดแน่นราวกับหนอนเกาะกระดูก
นั่นคือความทรงจำที่เป็นของกู้เทียนเจียว