เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 66 ดอกบัวมรรคเมล็ดผักกาด ถ้ำสวรรค์ทะเลจิต
จิตสำนึกค่อย ๆ ตื่นขึ้นจากความ "ว่างเปล่า" ที่ไม่อาจนิยามได้
ไม่มีบนล่างซ้ายขวา ไม่มีอดีตหรืออนาคต
กู้ซิงเฉินรู้สึกราวกับตนเป็นเพียงละอองธุลีที่ล่องลอยอยู่ในความนิ่งงันอันสมบูรณ์ ความทรงจำสุดท้ายของเขาหยุดลงที่ "การพนันแห่งการสร้างโลก" ซึ่งเขาเป็นผู้จุดชนวนด้วยตนเอง การพนันที่มากพอจะทำให้ห้วงตรรกะทั้งหมดคืนสู่ศูนย์อย่างสิ้นเชิง
เขาแพ้พนันงั้นหรือ?
ไม่ เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตนพนันด้วยสิ่งใด
เขาจำได้เพียงว่า หลังจากความเจ็บปวดขั้นสุดยอดที่ฉีกกระชากดวงจิตวิญญาณได้นั้น ดอกบัวที่ถักทอด้วยสีน้ำเงินเยือกแข็งและสีม่วงคริสตัลได้โอบอุ้ม "การมีอยู่" สุดท้ายของเขาไว้อย่างอ่อนโยน พาเขาไปยัง "ฝั่งโน้น" ที่ไม่รู้จัก
ถ้าเช่นนั้น ที่นี่คือฝั่งโน้นงั้นหรือ?
เขาพยายาม "ลืมตา" ขึ้น แต่กลับพบว่าตนไม่มีอวัยวะที่เรียกว่า "ดวงตา" อีกต่อไป รูปแบบการดำรงอยู่ของเขาในตอนนี้เป็นสภาวะที่บริสุทธิ์และเปราะบางยิ่งกว่า นั่นคือเศษเสี้ยวของจิตสำนึก เป็นเมล็ดดวงจิตวิญญาณที่ดูเหมือนจะถูกกลืนรวมเข้ากับความว่างเปล่าได้ทุกเมื่อ