กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 58 ร่างกายแห่งธุลี ดวงตาแห่งดวงดาว
“ฉันคือใคร?”
จิตสำนึกเปรียบเสมือนใบไม้แห้งที่จมดิ่งลงสู่ห้วงเหวลึก ค่อย ๆ ลอยขึ้นมาจากความมืดมิดและความโกลาหลอันไร้สิ้นสุด ความคิดแรกที่เกิดขึ้นคือความสงสัย ตามมาด้วยความเจ็บปวด
ความเจ็บปวดที่รุนแรงราวกับเข็มเหล็กเผาไฟนับล้านเล่มทิ่มแทงลงไปในส่วนลึกของดวงจิตพร้อมกัน ความเจ็บปวดนี้สมจริงและรุนแรงมากจนฉีกกระชากจิตสำนึกที่โกลาหลนั้นออกเป็นช่องโหว่ ทำให้มโนทัศน์ที่ว่า “ฉัน” สามารถรวมตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่านั้นได้
เขาฝืนลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก