เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 59 พลังปฐมภูมิสายแรกภายใต้จันทร์สีม่วง
ยามค่ำคืนที่ก้นหน้าผาดูยาวนานและหนาวเหน็บเป็นพิเศษ
ดวงจันทร์สีม่วงประหลาดที่แขวนอยู่บนขอบฟ้าแคบๆ นั้น ราวกับดวงตามารที่เย็นชา มันจ้องมองผืนดินที่ถูกปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายและความเน่าเฟะอย่างเงียบเชียบ และจ้องมองร่างบอบบางที่พิงอยู่กับโขดหิน ซึ่งควรจะเย็นชืดไปนานแล้ว
จิตสำนึกของกู้ซิงเฉินจมดิ่งลงสู่ร่างที่แตกสลายนั้นอย่างสมบูรณ์
เขาเปรียบเสมือนช่างปักผ้าที่งุ่มง่ามที่สุด แต่ก็ตั้งใจที่สุด เขากำลังใช้ “เส้นไหม” สีน้ำเงินเยือกแข็งที่เล็กละเอียดกว่าใยแมงมุมนับพันล้านเท่า ค่อยๆ เย็บ “เชือกป่าน” ที่เน่าเปื่อยและขาดวิ่นมานานอย่างยากลำบาก
เส้นไหมนั้นคือพลังต้นกำเนิดที่ [หัวใจแห่งวัฏจักร] เค้นออกมาอย่างยากเย็น
เชือกป่านนั้นก็คือเส้นลมปราณหลักเส้นแรกในร่างนี้ที่ถูกเรียกว่า “เส้นหัวใจน้อยฝ่ายหยิน”
ความเจ็บปวดรุนแรงราวกับคลื่นที่โถมซัดไม่หยุดหย่อน กระแทกเข้าใส่ดวงจิตวิญญาณที่แตกสลายอยู่แล้วของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่พลังไหลเวียน ทุกครั้งที่ “เชื่อม” เส้นลมปราณที่ขาดออกจากกัน มันราวกับกำลังใช้เหล็กเผาไฟนาบลงบนวิญญาณของเขาซ้ำๆ