บทที่ 118

บทที่ 118

หลิวเสี่ยวเฟิ่งรายงานพลางหายใจหอบๆ มือก็ขยับไม่หยุด ถูเท้าดำๆ เกาหัวไปมา เจอเหาติดเล็บก็ใช้นิ้วโป้งทั้งสองขยี้จนแตก แล้วเช็ดคราบเลือดกับกางเกง

เหยียนหงฉีคลื่นไส้ รีบไล่เธอออกไป แล้วเร่งฝีเท้าวิ่งไปบ้านเหอเว่ยหง หลิวเสี่ยวเฟิ่งไม่มีรองเท้า เดินไม่เร็ว สักพักก็ถูกเหยียนหงฉีแซง

ระหว่างทาง เธอเห็นรองเท้าที่หลิวเสี่ยวเฟิ่งทำตก จากระยะไกลก็เหมือนจะได้กลิ่นเหม็นรองเท้าลอยมา รองเท้าผ้าเย็บพื้นหลายชั้น ปลายหัวแม่เท้ามีรูโหว่ใหญ่ ส้นรองเท้าถูกเหยียบพับจนดำมัน

เหยียนหงฉีรีบอ้อมไปอีกทาง ในใจคิดว่า ต้องจัดการหลิวเสี่ยวเฟิ่งให้จริงจังแล้ว นี่ไม่ใช่ปัญหาความสะอาดส่วนตัวอีกต่อไป แต่กระทบถึงสุขภาพคนอื่น และภาพลักษณ์ของกองผลิตหยางมู่ด้วย