เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NN3_SKY
บทที่ 117
“พอเป็นหัวหน้าฝ่ายสตรี ชีวิตในบ้านถึงค่อยดีขึ้นหน่อย แต่ฉันก็ยังถูกเฉียนโยวหลี่ลวนลามตลอด ถ้าฉันไม่ยอม ฉันกับเหอผิงก็ไม่มีวันได้ใช้ชีวิตดีๆ”
“ตั้งแต่คุณมาที่หยางมู่ จ้าวกวงฮั่นกับเฉียนโยวหลี่ก็หมดอำนาจ แม่สามีก็เริ่มหาเรื่องอีก”
“เธอจะให้ฉันยืมเมล็ดอีกครั้ง คราวนี้กับน้องสามีฉัน”
“ฉันสู้กับพวกเขาตลอด ทั้งถูกด่าทอ ทั้งถูกคุกคาม ถ้าฉันไม่อยู่บ้าน สามีก็จะถูกทรมานทั้งวัน ไม่ได้กินข้าว ไม่ได้กินน้ำ ฉันไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน…”
เธอไม่พูดต่อ เช็ดน้ำตา แล้วฝืนยิ้ม
“ฉันเห็นคุณช่วยเจียงซูจือ ช่วยป้าเฝิง ก็เลยคิดว่า… อยากให้คุณช่วยฉันบ้าง”
แม้คำพูดจะติดขัดเพราะร้องไห้ แต่เหยียนหงฉีก็รับฟังทุกคำอย่างจริงจัง จนเหอเว่ยหงพูดจบ เธอพยักหน้า
“แล้วเธออยากให้ฉันช่วยยังไง?”