บทที่ 017

บทที่ 17

“พี่หงฉี” หลังใจสงบ เขารวบรวมความกล้าเรียกเช่นนี้ แอบมองสีหน้าเธอ

เมื่อเห็นเธอเพียงพยักหน้า “อืม” ไม่รังเกียจ เขาโล่งใจพูดต่อ:

“พี่หงฉี ผมมาหาคุณมีเรื่องสำคัญจะพูด”

เหยียนหงฉี หยิบกุญแจเปิดประตูใหญ่:

“อย่าพูด ‘คุณ’ ฟังไม่ชิน”

เกาเสี่ยวเหมาเปลี่ยนเป็น ‘พี่’ แล้วพูดซ้ำ

เหยียนหงฉี ยิ้ม เปิดประตูให้เข้า:

“มีอะไรค่อยพูดในบ้าน”

วันนี้เกาเสี่ยวเหมาแตกต่างจากวันก่อน สะอาดเรียบร้อย เสื้อสีเทา-น้ำเงินซีดคลุมถึงต้นขา เอาเชือกผูกเอว กางเกงพับหลายรอบที่ข้อเท้าเหมือนยางรถ พรองเท้าผ้า ใส่แผ่นปะใหญ่ตรงนิ้วเท้า