บทที่ 018

บทที่ 18

สุสานวีรชนอยู่ที่ด้านหลังโรงเรียนชิงหยวนที่หนึ่ง สามารถเดินอ้อมจากด้านข้างของโรงเรียนได้ สุสานปลูกต้นสนและต้นสนเขียวชอุ่ม ตอนนี้สียังเป็นสีเขียวอ่อน ขั้นบันไดปูนมีต้นไม้เล็กๆ งอกขึ้น บรรยากาศสงบ มีแมลงและนกบินเล่นระหว่างต้นไม้ยิ่งทำให้สถานที่เงียบสงบ

เหยียนหงฉี เดินเบาๆ ไปตามขั้นบันไดทีละขั้น จนถึงลานแบนแห่งหนึ่ง

เธอหยิบผ้าจากกระเป๋าสะพาย ลูบใบไม้และหญ้าแห้งที่ร่วงหล่น เช็ดหลุมฝังศพ แล้วนำขนมมาวางหน้าหินตั้งศพ จากนั้นหยิบเชือกผมผูกที่เหยียนเจี้ยนจวินเคยซื้อให้เจ้าของร่างเดิม และผ้าเช็ดหน้า ขุดหลุมเล็กๆ ข้างหลุมฝังศพฝังสิ่งของเหล่านั้น

หลังทำเสร็จ เหยียนหงฉี นั่งลงหน้าหินตั้งศพ เคาะคอเบาๆ แล้วพูด: