บทที่ 005

บทที่ 5

รองเท้ายางเก่าๆ คู่หนึ่งโผล่มาตรงหน้าเขา แล้วค่อยๆ ยกขึ้น เตะปลายเท้าใส่จมูกเขาเบาๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า

“ดูท่า พวกแกยังไม่สำนึกสินะ? ในใจคิดอยู่ว่าจะจัดการฉันยังไงในอนาคตใช่ไหม?”

จมูกของเหยียนเจี้ยนเย่เจ็บแปลบ น้ำตาก็ไหลออกมาไม่หยุด เลือดในหัวพลุ่งพล่าน ทนไม่ไหวจนตะโกนลั่น

“เหยียนหงฉี ! ฉันจะฆ่าแก!”

เขาตั้งใจจะกระโจนไปฆ่าเหยียนหงฉี แต่ร่างกายไม่ให้ความร่วมมือ แขนสองข้างเหมือนตุ้มถ่วง ไร้เรี่ยวแรงจนลุกไม่ได้ ได้แต่ดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้น ดวงตาแดงก่ำ ถ้าท่าทางฆ่าคนได้ ป่านนี้เหยียนหงฉี คงตายไปหลายรอบ