บทที่ 003

บทที่ 3

ที่นี่คืออำเภอชิงหยวน ซึ่งขึ้นตรงต่อเทศบาลเมืองเหยียน … เวลานี้คือปี ค.ศ. 1973

อากาศในเดือนเมษายนเพิ่งเริ่มอุ่นขึ้น เหยียนหงฉี เดินออกมาจากเรือนเล็กทางทิศตะวันตกที่แทบไม่เคยเห็นแสงแดดทั้งวันอีกครั้ง ก็พบว่าเมฆดำที่ปกคลุมมาตลอดเช้าสลายไปหมดแล้ว แสงแดดอบอุ่นทอทั่วพื้นดิน เดิมทีเหยียนหงฉี ไม่ได้รู้สึกว่าหนาวมากนัก แต่พอถูกแดดอุ่นสาดกระทบกลับเผลอสั่นไปสองสามครั้ง ทว่าร่างกายกลับรู้สึกสบายขึ้นมาก

เธอยืนอยู่กลางลาน สายตาเหลือบมองจากเรือนเล็กที่เพิ่งเดินออกมาไปยังเรือนใหญ่กระเบื้องสีฟ้าแบบจีนสามห้องที่ตั้งหันหน้าไปทางทิศใต้ แล้วอดไม่ได้ที่จะฮึดฮัดเย็นชาออกมา

เรือนหลังนี้เป็นบ้านที่พ่อของร่างเดิม คือเหยียนเจี้ยนจวิน สร้างขึ้น แต่ลูกสาวเพียงคนเดียวกลับไม่ได้อยู่สักห้อง ต้องไปอาศัยอยู่ในเรือนเล็กเตี้ยๆ ที่แทบไม่เห็นแสงแดดแทน

เรือนใหญ่นั้นมีห้องดีถึงห้าห้อง ย่าเหยียนครองไปหนึ่งห้อง ส่วนอารองและอารองก็ครองคนละห้อง ทุกห้องแยกประตูจากกัน

เหยียนหงฉี ยกเท้าตรงไปยังห้องทางทิศตะวันออกสุด ซึ่งเป็นห้องของย่าเหยียน