กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ลมพัดหวือหวา ลมหนาวเหน็บคมราวกับมีด กรรโชกปกเสื้อโค้ทของเขาจนปลิวสะบัด
ยืนกลางแจ้งแบบนี้สักพัก ก็รู้สึกหนาวเย็นตั้งแต่หัวจรดเท้า
แต่ฟู่เสี่ยนชวนราวกับไม่รู้ไม่ชี้
เขามีรูปลักษณ์โดดเด่น หญิงสาววัยรุ่นที่เดินผ่านไปมาแถวนั้นต่างอดมองเขาสองสามทีไม่ได้
บางคนที่กล้ากว่านั้นยังส่งสายตายั่วยวน
แต่ฟู่เสี่ยนชวนไม่สนใจพวกเธอเลย แม้แต่สายตาก็ไม่เคยหยุดอยู่ที่พวกเธอ
เขาจ้องมองที่พักของโจวเหนียนเสี่ยวไม่กะพริบ
ขนตาของเขามีน้ำค้างแข็งเกาะอยู่ แล้วก็หลอมละลาย
เขาอยากไปฉลองปีใหม่เป็นเพื่อนเธอมาก
แต่เมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองคนตอนนี้ เขาตัดสินใจแล้วว่าไม่อาจหันหลังกลับ